of Klik op de foto's hieronder voor een vergroting ervan.
Na de familie fietsdag (voor foto's en verslag klik hier) ging een afgeslankt gezelschap ook een dag wandelen. Dit even ten noorden van Rotterdam. (Ome) René had een route uitgezet van Maassluis naar Abtswoude (nabij Delft) zo'n 17,5 km.
Daar we van A naar B liepen, waren René, Annemiek, Pim en Marleen vanuit 't Zand naar punt B gereden. De meeste andere deelnemers hadden de nacht doorgebracht op een camping in Maasland. 's Morgens werden door de chauffeurs een aantal wandelaars alvast op het beginpunt afgezet en reden ze door naar punt B om daar zoveel mogelijk auto's achter te laten en René, Annemiek en kids op te pikken. Met wat inschikken en na zo'n 20 minuten rijden naar punt A, konden we aan de wandeltocht beginnen om ongeveer 11:30 uur.
De eerste 2 km ging nog over de weg, maar we doken al gauw de weilanden in. Dwars door de weilanden liep een oud school/kerkepad. Als je goed keek zag je de tegels tussen het gras in nog liggen. Daar René de route uit een boekje van 10 jaar oud had, kom je ook wel eens 'bergen' op je pad tegen, die er eerder niet lagen.
In Maasland was het na zo'n 5 km toch wel tijd voor koffie. De meesten van ons hadden dit vanochtend nog niet gedronken en Siem z'n lichaam schreeuwde om caffeïne! Het café was echter nog gesloten. Gelukkig vonden we een snackbar, die wel open was. Helaas géén appelgebak. Na de koffie weer op pad. Buiten het dorp liep het pad zo'n 4 km langs de Noordvliet, welke de grens vormde van het natuurreservaat 'De Vlietlanden'. Aad, Marijke, Miranda en René Overtoom, besloten echter de route in te korten en haakten halverwege dit pad af.
De 'die-hards' liepen echter stug door en aan het einde van de vliet was het tijd voor een pauze. Na een haakse bocht volgden we 3 km lang de groen getooide Duifpolderkade naar het schilderachtige Schipluiden. Via een oude trambrug staken we het water over naar de andere oever en liepen zo het centrum in.
Met wat plaspauze's en een ijsje van (Tante) Thecla sloegen we rechts af voor het volgende stuk. Dit bracht ons naar het al 30 jaar omstreden tracé van de A4, dat we nu in alle rust (en zonder asfalt!) konden oversteken.
Nu het laatste stuk. Hier was het pad wat verlegd ten opzichte van René z'n routekaartje en tekst. Hij leek wat te twijfelen, maar besloot om toch de markering maar te volgen. Weer dwars door de weilanden. Misschien voor de meeste een verrassing, maar we kwamen exact bij de auto's uit!! De auto's kon je pas in de laatste meters zien.
(Ome René)