Na een reis naar Australie en Costa Rica in Midden Amerika was nu voor mij het derde continent aan de beurt om te bezoeken. Afrika stond dit jaar op het programma en wel van 21 juli tot en met 12 augustus. De te bezoeken landen: Zuid Afrika, Swaziland en Mozambique. Hoe het een en ander is bevallen en is beleefd is hieronder samengevat, uiteraard met de diverse foto’s.
of Klik op de foto's hieronder voor een vergroting ervan.
Onderweg
Pretoria
In het begin van zaterdagmiddag 21 juli begon de reis via een lange geplande stop op Londen Heathrow naar Johannesburg waar we op werden gehaald op zondagmorgen door onze gids Barry. Voordeel van een retourtje naar het zuiden: geen jet-lags.
Deze morgen zijn we naar Pretoria gereden waar we een dag rust mochten vieren. Overdag heerlijk warm, ‘s avonds koelde het met de minuut af met als minimum temperatuur in de vroege ochtend om een uur of zes enkele graden boven nul. Een warme slaapzak was noodzaak aangezien we wolken konden blazen in de tochtige hutten!!!
Ik schrijf telkens met ‘we’ aangezien ik deze reis niet alleen heb mogen beleven maar met nog zeven anderen, waarvan 3 van het mannelijke geslacht en 4 van het vrouwelijke. Opvallend was dat de mannen allen in de bouw werkzaam waren. 1x woningbouw, 2 maal civiele techniek.
Swaziland
Na de zondagsrust vertrokken we naar Swaziland waar we in een file terecht kwamen door een geschaarde vrachtwagen, dat ons helaas 2 uur kostte. Hierdoor konden we nog net een markt bezoeken maar een bezoek aan een weeshuis dat ook op het programma stond moesten we verschuiven naar de volgende dag.
Milwane
Dinsdag begon vroeg met een wandeling met de zonsopgang in het Mlilwane Wildlife Sanctuary. Beslist geen straf om vroeg op te staan. Mijn tentgenoot had alleen de wekker een uur te vroeg gezet. Net voor 6-en, eigenlijk 5-en, kwamen we er achter na een heerlijk warme douche dat het 5 uur was in plaats van 6 uur. Maakte niet uit ik was toch al uitgerust.
Weeshuis
Na de wandeling gingen we alsnog naar het weeshuis Emanuel Khayalethu waar ongeveer 20 kinderen woonden zonder huis of thuis die helaas sinds kort geen gas, water en licht meer hadden. De vrouw die de dagelijkse leiding in handen had kon slecht met geld omgaan en investeerde het geld in de verkeerde dingen. Dus als iemand nog een stageplaats zoekt om een weeshuis te managen, ik weet er nog wel eentje. Zeer leuk was het partijtje voetbal met onze vrienden die zeer geïnteresseerd waren in onze camera’s. ’s Middags zijn we met de gehele groep gaan quad-rijden. Opvallend is dat de prijzen van dit soort activiteiten niet veel afwijken van de activiteiten die ik op andere reizen heb gedaan. Ongeveer 40 Euro. Voor een gemiddelde local dus onbetaalbaar.
Hlane Park
Woensdag 25 juli bracht de truck ons naar het Royal Hlane Park waar we aan het begin van de middag een wandeling hebben gemaakt en waarbij we de eerste 3 van de Big Five ‘tegen het lijf’ aanliepen. Te weten de neushoorn, olifant en nijlpaard. De overige 2 die de 5 gevaarlijkste te doden dieren kompleet maken zijn de leeuw en de luipaard. In de namiddag hebben we nummer 4, de leeuw, ook kunnen spotten èn horen brullen. Erg gaaf om daar een aantal meters bij vandaan te staan en dit te aanschouwen. ’s Avonds was er net als de dag daarvoor een optreden van de locale volksdansgroep. Erg leuk om dat te zien.
Maputo
De volgende dag was een lange rij-dag naar Casa Lisa in Mozambique. In Europa rijdt je zo de grens over; hier duurde het gelukkig maar een uurtje of anderhalf voordat we weer een mooie stempel in het paspoort hadden verzameld. Onderweg was er nog een korte stop in Maputo. ’s Avonds hebben we mogen genieten van een overheerlijk stuk gekruid vlees van de barbecue. Daarna een borrel (springbokkie) in de bar van de campsite. De wijze waarop dit moet gebeuren is met geen pen te beschrijven maar zal gewoon een keer moeten worden ondergaan…
Tofo
Vrijdag zouden we halverwege de middag aankomen in Tofo, een badplaats in Mozambique. Een defecte startmotor zorgde voor een onverwachte reparatiestop in een kleine stad. Dit onverwachte moment hebben we aangegrepen om wat lokale markten te bezoeken. Opvallend was toch wel dat er constant gebaren werden gemaakt om géén foto’s te maken. Toch heb ik zonder dat ze het zagen wel wat plaatjes kunnen schieten.
Na het avondeten waar ik ook de nodige salades had gegeten ging het de daarop volgende nacht niet goed. Eenmaal overgegeven en vele steken in de maag deden mij niet goed. Gelukkig stond er die dag niets op het programma voor mij. De groep, die voor de helft uit duikers bestond, ging namelijk duiken. Ik probeerde het eerst op het strand te zitten maar verkoos later toch de schaduw om wat te proberen te slapen dat helaas niet erg lukte. De volgende dag ging het helaas niet veel beter.
Inhambane
Maandag 30 juli trokken we met de truck via Inhambane naar Vilanculos, dat enkele honderden kilometers noordelijker is gelegen en voelde ik me gelukkig toch wat beter. Zeer bijzonder was dat de lodge waarin we verbleven zeer luxe was ten opzichte van het stadje waarin dit lag. Zeer veel verlaten en leeggeroofde gebouwen bepaalden het straatbeeld samen met de vele kinderen die de nodige kettinkjes en kralen probeerden te slijten aan ons rijke toeristen.
Benguerra Island
Na een dagje rust voor de niet duikers vertrokken we woensdag naar Benguerra Island voor een snorkeltrip. Met een zogenaamde ‘dhow’ voeren we in een anderhalf uur naar het eiland. Voor mensen met snorkelervaring op het Great Barrierreef was deze snorkelpartij niet bijster indrukwekkend. Echter een wandeling om het eiland van een uur of 2 maakte dit wel weer goed overigens.
Barra Point
Donderdag 02 augustus waren we op de helft van de reis en trokken we weer naar het zuiden terug. Twee volle dagen in Barra Point stonden voor ons op het programma. De eerste dag heb ik een stuk gelopen over het zeer rustige strand met vrijwel geen enkele toerist. ’s Middags konden we lekker van de zon genieten in de strandtent die bij de lodge behoorde. De volgende dag hadden ik en Maiko een tocht geboekt met een gids door de mangrove. Erg leuk en bijzonder om tot en met je knieën door het water te lopen en te hopen om niet te vallen. Per persoon waar we ongeveer 6 Euro kwijt voor een tocht waar die man gewoon een ochtend voor kwijt was. De ‘fooi’ die we gaven viel enorm goed bij die man. Dat de prijzen in de strandtent dan fors zijn getuigt van de prijs voor een schoteltje met drie bolletjes ijs voor ongeveer 3 Euro.
Kruger National Park
Zondag betrof een rij-dag naar Casa Lisa waar we een overnachting zouden hebben om de volgende dag in het Kruger National Park aan te komen. Tegen elven reden we met de truck door de poorten en werden redelijk snel getrakteerd op een aantal leeuwen die de vorige dag een giraf te pakken hadden gehad. Jammer genoeg was de prooi niet goed te zien aangezien er allemaal takken voor hingen. Enkele uren later waren we getuigen van een dertigtal olifanten die voor onze neus de weg overstaken. Na een aantal uren rijden en diverse nijlpaarden, krokodillen en impala’s en andere dieren te hebben gezien kwamen we aan op de camping waar we 2 nachten zouden verblijven. De volgende dag zijn we tot 2 keer toe met Barry het park in getrokken om dieren te spotten. Helaas hebben we niet veel dieren aangetroffen in dit gedeelte. Een Brit met liefdesverdriet had de noodzaak gezien om een brand te stichten in het park. Doordat er vrijwel geen geld beschikbaar is voor onderhoud van de brandgangen na een privatisering en mismanagement kreeg de natuur helaas de kans om een zeer groot stuk af te laten branden. Het gevolg is dat alle dieren wegtrokken naar andere niet afgebrande gedeelten.
De volgende morgen werden we om half zeven door een Ranger opgepikt om een ‘game-drive’ te doen. Na een uur of 10 en vele dieren te hebben gezien in die typische jeeps en een behoorlijk doorwaaide kop zat het Kruger Park er op. Helaas hebben we geen luipaard mogen zien, de laatste van de Big Five, ondanks de melding dat er eentje was gesignaleerd. Jammer, maar voor de rest was de dag zeer de moeite waard. ’s Avonds werden we afgezet in Hazyview waar een backpackershostel was gelegen dat door een Nederlandse werd gerund.
Donderdag stond de terugreis naar Pretoria gepland waar we dan ook aan het einde van de middag aankwamen. Een diner in de stad smaakte prima, de bediening daarvan was ronduit treurig. De steeds maar excuserende ober voor alles dat-ie vergat, had geen lekkere avond.
Johannesburg
De laatste dag was ingepland voor een bezoek aan Johannesburg. We hebben daar onder andere het Apartheid Museum bezocht dat best wel indrukwekkend was. ’s Avonds stond het vliegtuig van South African Airways op ons te wachten om ons vervolgens zaterdagmorgen af te zetten in Londen. Broer Steef pikte mij een aantal uren later op op Amsterdam Airport Schiphol.
Conclusie:
Deze vakantie zal ik niet snel vergeten. Het was niet mijn mooiste reis. Dit blijft zeker Australië, echter de indruk en het leven met name in Mozambique zet je als steenrijke westerling toch weer met beide benen stevig op de grond. Ondanks dat we de echte armoede (honger) niet hebben meegemaakt zie je dat sommige mensen de hele dag bezig zijn om hun eten, op wat voor wijze dan ook, te vergaren. Vuil wordt overal maar neergegooid en af en toe verbrand.
De manier van leven, op organisatorisch vlak is zeer belabberd. Structuur kennen ze eigenlijk niet. Komt er ergens een donker persoon aan de leiding dan kan er bijna van uit worden gegaan dat de organisatie in elkaar stort. Met name het ontbreken van de kennis en kunde en werklust zijn hier debet aan. Jammer dat dit werkelijk waar is. Het begrip aanpakken heeft men daar beslist niet uitgevonden. Het zal nog vele jaren duren als de corruptie, die behoorlijk aanwezig is, zal zijn verdwenen. Pas dan zou er wat vooruitgang/ontwikkeling plaats kunnen vinden. Ik hoop voor de mensen dat dit niet al te lang meer zal duren. Ik denk echter het tegendeel. Toerisme zal waarschijnlijk het land rijker moeten maken. Voordat de Meticals (Mozambiquaanse valuta) worden verdiend zal er nog veel moeten worden geïnvesteerd en op de juiste wijze.
Erik